Moje galerie, moi malarze

tekst: Daniel-Henry Kahnweiler, Francis Crémieux
przekład: Jolanta Sell, Małgorzata Szczurek
ISBN: 83-914839-7-5
str.:192, oprawa miękka, format: 140 x 205 mm
data publikacji: październik 2002
cena detaliczna: 26,40 zł

Fragmenty książki
Recenzja1 Recenzja2



Daniel-Henry Kahnweiler (1884-1979) był jednym z najważniejszych paryskich marszandów XX w. Zaczynał od sprzedawania obrazów Deraina i Braque'a, później został marszandem Picassa, Laurensa, Légera i Juana Grisa. Ponadto był autorem książek poświęconych malarstwu oraz wydawcą. Kahnweiler jest z pewnością jednym z niewielu, którzy pod koniec życia, spoglądając na historię współczesnego malarstwa, mogą powiedzieć, że bez nich wszystko potoczyłoby się inaczej.
Nic nie wskazywało na to, że ów praktykant giełdowy, wywodzący się z niemieckiej burżuazji, stanie się jednym z najbardziej konsekwentnych orędowników kubizmu. Zawodu nauczył się sam, zakładając w 1907 roku maleńką galerię w Paryżu. Kilka miesięcy później, w pracowni Picassa, wstrząsnął nim widok obrazu Panny z Awinionu. Wraz z powstaniem galerii zrodził się w sztuce kierunek, którego stał się żarliwym obrońcą. Kahnweiler tak bardzo utożsamił się ze "swoimi" malarzami, że od tej pory stali się nierozłączni; malarzy nigdy nie było więcej niż trzynastu, a wśród nich: Vlaminck, Derain i przede wszystkim czterej muszkieterowie kubizmu: Picasso, Braque, Gris i Léger, później zaś Masson, Klee i inni.
Rozmowy te są znakomitym dokumentem opowiadającym o życiu artystycznym pierwszej połowy XX wieku, narodzinach nowych kierunków, zasadach gry obowiązujących na rynku sztuki, a także o kondycji malarstwa jako profesji. Niniejsze wydanie jest wznowieniem edycji sprzed lat, uzupełnionym o 2 niepublikowane dotąd rozmowy.